امامزادگان در فرهنگ اسلامی ایران، به نوادگان امامان معصوم(ع) اطلاق می شود که رهبران معنوی و راهنمایان جامعه مسلمانان به شمار می روند. بقاع متبرکه و امامزاده ها مورد احترام مردم و جامعه هستند و در بسیاری از مناطق، به ویژه در ایران، به عنوان زیارتگاه نقش بسزایی دارند. مفهوم امامزادگان در هویت اجتماعی و دینی جوامع، آمیزه ای از احترام مذهبی، میراث فرهنگی و هویت جامعه در سنت مسلمانان است. با گذشت زمان و با تغییرات ایجاد شده در حوزه گردشگری، زیارت از بقاع متبرکه و امامزادگان در حوزه گردشگری زیارتی اطلاق می گردد که زائران به دنبال تحقق معنوی، تأمل و ارتباط عمیق تر با ایمان خود هستند. زائران گردشگر، با هدف شرکت در مراسم ها و مناسک مذهبی با دیگران در تعامل اند و می‌توانند حس تعلق و مشارکت اجتماعی را ایجاد کنند. در نهایت گردشگری زیارتی، پیوندهای اجتماعی را بین زائران تقویت می کند و اغلب تجربیات مشترک اغلب به دوستی های پایدار و احساس تعلق منجر می شود. امامزاده میرمحمد حنفیه در جزیره خارگ یکی از بقاع متبرکه مربوط به سده 9 ه.ق است و یکی از مهمترین و با ارزش ترین آثار تاریخی و فرهنگی این جزیـــره می‌باشد که در قسمت جنوب غربی جزیره واقع است. پژوهش حاضر با روش توصیفی ـ تحلیلی و با تکیه بر منابع تاریخی درصدد پاسخ به این سوال است که نقش امامزاده میرمحمد حنفیه درگردشگری زیارتی چیست و چه راهکارهایی را می توان جهت ارتقای توسعه گردشگری این امامزاده به کار برد؟