مساجد به دلیل کارکرد مذهبی و دینی، همواره در هنر و معماری بنا دارای تغییر و تحولاتی بودند که با گذر زمان اهمیت می یابند. مساجد به عنوان یک نهاد دینی، آداب مذهبی و شعائر دینی را در آن مکان اقامه می کنند و هرکدام از آن ها در نوع هنر و معماری بنا دارای سبک خاصی اند. مسجد امام حسین (ع) یکی از مساجد شیراز است که در ساخت بنا از معماری اصیل ایرانی استفاده کردند و نمود آن را می توان در قسمت های مختلف مسجد مشاهده کرد. روش پژوهش توصیفی و مبتنی بر منابع کتابخانه ای و روزنامه کیهان سالانه می باشد. پژوهش حاضر ضمن بررسی هنر و معماری در مسجد امام حسین (ع) درصدد پاسخ به این سوال است که مسجد امام حسین (ع) از ابتدای احداث چه روندی را طی کرده است و معماری ایرانی آن چه جنبه هایی از مسجد را شامل می شود؟ نتایج پژوهش نشان می دهد که مسجد امام حسین (ع) با فراهم کردن فضایی برای دعا، تفکر و مراسم مذهبی و همچنین نوع معماری و چیدمان، برای مناسک و اعمال ایمان اسلامی، محیطی مناسب را برای ارتباط معنوی و عبادت جمعی ایجاد کند. البته باید اشاره نمود که این مسجد به دلیل وجود کتابخانه توانست فعالیت های آموزشی و اجتماعی به وجود بیاورد.