مطالعات بقاع و اماکن متبرکه

مطالعات بقاع و اماکن متبرکه

منزلتِ فراموش شده (نگاهی به امامزادگان درب امام اصفهان و جایگاه معنوی، تاریخی و معماری آن)

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسنده
دکتری تاریخ اسلام و مدرس دانشگاه
چکیده
از جمله امامزادگان واجب التکریم و صحیح النسب اصفهان، امامزاده درب امام است که در محلۀ قدیمی بلکه باستانی سنبلان (سنبلستان) واقع شده است. یکی ابراهیم بطحایی (بطحانی) از نبیره‌های زید بن حسن و دیگری ابوالحسن زین‌العابدین علی از اولاد علی بن جعفر عریضی است، اولی از فرزندزادگان امام حسن مجتبی (و دومی از اولاد امام جعفر صادق (می‌باشد. بنای تاریخی درب امام از دو بنای گنبددار بزرگ و کوچک و یک سردر بزرگ کاشی‌کاری از دورۀ سلطنت جهانشاه قراقویونلو است که در ضلع شمالی آن واقع گردیده و سه صحن نیز در سه جانب شمالی، شرقی و غربی آن تشکیل می‌شود. نمای خارجی این بنا به جانب هر سه صحن دارای تزئینات کاشی‌کاری و گچ بری است و هر دو گنبد آن، مخصوصاً گنبد بزرگتر، از کاشی‌های نفیس پوشیده شده است. ویژگی‌های تاریخی و هنری این بنای ارزشمند متعدد است که در این مقاله به ابعاد مختلف آن اشاره شده است. در نوشتار حاضر ضمن بررسی شخصیت نخستین علوی مدفون در بقعه (ابراهیم بطحانی) به موقعیت و مرتبت او در زمان حیاتش، با استناد به منابع مختلف اشاره رفته است. مدفون دیگر ابوالحسن زین‌العابدین علی که ضمن اشاره به نسب او، جایگاه و منزلت فرزندانش به خصوص سادات امامی اصفهان مورد بررسی قرار گرفته است.
کلیدواژه‌ها