سیاست جنائی تقنینی ایران به پیروی از رهنمودهای مقام معظم رهبری (مد ظله‌العالی) و سیاست‌های کلی و راهبردی نظام، با استفاده از آموزه‌های جرم‌شناسی، کیفرشناسی و جامعه‌شناسی کیفری مدرن در جهت کاهش جمعیت کیفری زندان‌ها و اصلاح و بازپروری مجرمین و پرهیز از سیاست‌های تنبیهی و سرکوب‌گرانه و عدم طرد بزهکاران و بازاجتماعی کردن آنان در سطح جامعه درصدد وضع مجازات‌های جایگزین حبس در قانون (1392) برآمده است. لذا باتوجه به توضیحات مطرح شده محکوم کردن بزهکاران به خدمات عمومی رایگان (به‌عنوان یکی از موارد جایگزین‌های حبس)، در بقاع متبرکه علاوه‌بر جلوگیری از آثار سوء زندان و پیامدهای منفی و تبعات تلخ آن بر زندانی و خانواده وی و عدم اشاعه بزه نزد اطرافیان و حفظ آبرو، حرمت و شخصیت بزهکار می‌تواند موجب کاهش آسیب‌های اجتماعی در گرو پیامد‌های سازنده دینی و مذهبی این فضا ‌شود؛ زیرا حضور در این اماکن مقدس به دلیل فضای روحانی و معنوی حاکم بر آن موجب تلطیف روح انسان و تعدیل تمایلات نفسانی و نرم شدن قلوب و درنتیجه باعث تقویت بنیه اعتقادی، رشد و سلامت اخلاقی محکومین شده و نقش به‌سزایی را در تأمین سعادت اجتماعی و اخلاقی جامعه ایفا می‌کند. ازاین‌رو انتظار می‌رود مسئولین و متولیان مربوطه کشور با درک این مهم، از نقش بی‌بدیل بقاع متبرکه در کاهش آسیب‌های اجتماعی غافل نشوند. مقاله حاضر با هدف بررسی نقش خدمات عام‌المنفعه به‌عنوان مجازات‌های جایگزین حبس در بقاع متبرکه با استفاده از روش تحقیق توصیفی و تحلیلی به بررسی پژوهش‌ها، مقالات، مطالعات و اسناد مرتبط با روش کتابخانه‌ای به موضوع پرداخته است و این نتیجه حاصل گردید که اوقاف و امور خیریه  به‌عنوان یکی از نهادهای پذیرنده (مقرر در قانون) از خدمات عام‌المنفعه (خدمات عمومی رایگان)، می‌توانند با استقبال از خدمات رایگان محکومین در بقاع متبرکه  نقش به سزایی را در راهبرد اهداف خدمات عام‌المنفعه در جهت اصلاح و بازپروری مجرم وعدم طرد وی از جامعه داشته باشند.